De stofwolken in Bennekom zijn opgetrokken, de 24 nieuwe clubkampioenen zijn bekend! We blikken terug op een prachtige dag met topwedstrijden op het scherp van de snede. Wat ons deugd doet, is de vooruitgang van onze leden in de breedte. Ook karateka’s die weinig/geen wedstrijdervaring hadden, lieten hele mooie dingen zien vandaag in de DVO-hal, dat is echt iets om trots op te zijn.
Onze dank gaat uit naar alle deelnemers, alle vrijwilligers op en rond de matten, DJ Jos, de demoploeg (Jan & Yuri), de dames van de catering, het secretariaat, de EHBO-post, de beveiliging, de collectanten voor het goede doel (Kinderhulp), kortom iedereen die zich heeft ingezet voor een sportief & plezierig kampioenschap.
Daarbij willen we ook de sponsors & gasten bedanken: Bloemisterij van den Born, Sportservice Ede, Koob Nobbe Consultancy, woningcorporatie Portaal, Faccta Consultancy & Management, Jillis Baggerman Makelaardij, Shoarmazaak Mixor, Aiki Budo Sport en de gemeente Ede.
Klik hier voor de uitslagen van de Clubkampioenschappen. Ga naar onze facebook-pagina voor de foto’s van alle prijsuitreikingen.
Na een intensief examen mag Peter Knaven van de volwassenengroep op IJburg met recht zijn gele band dragen. De IJburger liet op donderdag 10 april een mooi examen zien. Hij werd beoordeeld op de onderdelen kihon, renraku waza, partneroefeningen, kata en sparren.
Volgens de examencommissie gaf Peter niet alleen blijk van zijn technische en sportieve ontwikkeling, maar maakte hij ook mentaal een stap voorwaarts.
Maandag 31 maart werd onderstaand stuk in dagblad De Gelderlander gepubliceerd:
‘Witte pyjama’ verbindt in Ede
Door Leon van Wijngaarden
Ede – Twintig jongens en meisjes van verschillende leeftijden staan stil op de karatemat in sportzaal De Essenburg. Ze luisteren aandachtig naar de uitleg van Nabil Ou-Aissa. Die is kort, maar alle woorden van de oprichter van Karateschool Fightin’ Nabil zijn raak. Zijn gezag is gebaseerd op twee pijlers. Ou-Aissa (33) heeft zelf een fraaie sportcarrière achter de rug. Het karate bracht hem enkele aansprekende successen, waaronder een vijfvoudig Nederlands Kampioenschap in zijn gewichtsklasse én gaf hem de kans veel van de wereld te zien. Ook was hij enkele jaren bondscoach van Jong Oranje. Dat maakt grote indruk op kinderen. Bovendien is hij, hoewel alweer een tijdje woonachtig in Amsterdam, een geboren en getogen Edenaar.
Foto: Tamara Reijers
Ou-Aissa werd drie jaar geleden door enkele ouders gevraagd trainingen te verzorgen in De Essenburg. „Ik gaf ergens anders les, maar ging voor mijn werk verhuizen naar Amsterdam.” Hij ging in op het verzoek en rijdt sindsdien op donderdag en zaterdag naar Ede. „De eerste puzzelmat werd hier drie jaar geleden neergelegd.”
Fightin’ Nabil wist in die relatief korte tijd al een ‘aardig’ imago op te bouwen als wedstrijdschool, zegt Ou-Aissa met enig understatement. Immers, zijn zusje Isra (20) ging vorig weekend nog met brons naar huis na een loodzware worldcupwedstrijd in Slovenië. Hij wijst naar een bescheiden meisje van amper 18 jaar. „Zij zit in Jong Oranje.” Ze blijkt voor haar sport twee keer per week op en neer te reizen van Zwolle naar Ede en nam recentelijk deel aan de EK voor junioren.
De andere leden van de ‘wedstrijdgroep’ die op donderdagavond op de mat staat zijn een bonte mengelmoes van kinderen en tieners uit Veldhuizen, maar ook andere wijken en dorpen rond Ede. Ze dromen van topwedstrijden en succes in het karate, weliswaar een kleine sport, maar wel een die over de hele wereld wordt beoefend. Ou-Aissa grapt: „Je kunt ook in de Derde Wereld nergens komen of ze hebben er de witte pyama aan.”
Hij geniet van de veelkleurigheid: „Wat ons sterk maakt, is het aloude verenigingsgevoel. De activiteiten staan of vallen met de inzet van vrijwilligers.” Als er een wedstrijd elders in het land of een toernooi op de agenda staat, zijn er altijd auto’s genoeg. „Een ander doet het secretariaat of bakt baklava. Want we zijn wel een club met een multicultureel sausje. Het is vanaf dag 1 een afspiegeling van de bevolking van de gemeente Ede. En zo moet het ook zijn.”
De karateschool groeide dankzij die succesformule aangevuld met moderne hulpmiddelen als sociale media, in drie jaar tijd naar 120 leden, verdeeld over twee vestigingen. De eerste leden komen als peuter al binnen voor ‘kabouterkarate’. „Karate door een kinderbril. Het slaat enorm aan, kinderen leren belangrijke pedagogische waarden, zoals samenwerking, respect voor elkaar, doorzettingsvermogen en behulpzaamheid aan de hand van spel- en werkvormen.” Fightin’ Nabil zit ook in Ede-Zuid en op twee locaties in Amsterdam. Ou-Aissa geeft niet alle trainingen zelf, maar heeft uiteindelijk wel duidelijk de touwtjes in handen.
Karate is een vechtsport waarbij veel aankomt op concentratie en focus, vertelt hij. „Je leert kinderen niet alleen een trap en een stoot. Het is ook: hoe sta je stevig. Letterlijk en figuurlijk moet je je grenzen leren kennen en ernaar handelen.” Enkele oefeningen leveren het bewijs. Het gaat om toeslaan in een fractie van een seconde, voordat je tegenstander je aanval kan blokkeren. Lukt je dat, dan scoor je het punt.
Je grenzen kennen, helpt je ook in het dagelijks leven, heeft Ou-Aissa zelf ervaren. „Dat kan twee kanten op werken. Het ene kind zal zich meer moeten laten gelden, het andere moet weten dat het zich op sommige momenten moet inhouden.” Hij zegt regelmatig van ouders te horen dat hun kind beter presteert op school sinds het trainingen volgt in De Essenburg.
De kern van de zaak is voor hem dat de kinderen ‘iets meekrijgen’ voor de rest van hun leven. „Ik vind dat belangrijker dan de vraag of ze ooit de zwarte band halen of Nederlands kampioen worden. Veel meer van belang vind ik het dat leerlingen kampioen worden van hun eigen leven.”
Foto-bijschrift:
Kinderen en jongeren uit Ede en de regio staan in de rij bij Karateschool Fightin’ Nabil.
Na Parijs en Almere vond dit weekend het derde Premier League-event van 2014 plaats. In het Sloveense Laško werd de WKF Karate1 WORLD CUP afgewerkt. Een toernooi waar onze Isra goede herinneringen aan overhoudt. Ze won zondagmiddag na een sterk parcous namelijk een zwaarbevochten bronzen medaille in de klasse tot 50 kilogram ten koste van de sterke Slowaakse Kovacikova. De bronzen finale ging met 2-0 naar Isra. Voor de coaches Willy en Nabil is deze medaille alleen maar een bevestiging van Isra’s kwaliteiten. Voor Isra zelf vooral een enorme mentale opsteker. Kovacikova is niet de minste. Ze won zilver op het EK 2012 (Tenerife) in de klasse tot 50 kilogram en stond in januari in de finale van de Premier League van Parijs.
Vlnr: Abmalik (MAL), Plank (OOS), Semanikova (SWK) & Isra
In dezelfde gewichtsklasse trof Yamaika meteen de Oekraïense Kryva. Yamaika gaf alles, maar verloor nipt. Kryva haalde de finale niet. Zij stuitte op de uiteindelijke kampioene uit Oostenrijk: Bettina Plank. Hierdoor kreeg Yamaika geen herkansing. Voor Yamaika is het wat de coaches betreft vooral een kwestie van tijd en geduld. Ze liet vorige maand in Zürich al zien haar mannetje te staan bij de senioren. Die WPL-medaille komt vanzelf!